Samen lachen, samen huilen

Komend weekend was het de bedoeling om op grootste wijze een feestje te bouwen in Budel. Want 66 jaar Buulder Buk dat moet gevierd worden. En het leek de Buulder Buk een goed idee om dat zo’n 66 dagen na de aswoensdag te doen.

Helaas het wordt geen feest waar gelachen kan worden, maar er is best wel her en der een traantje weggepinkt, nu het gedroomde feest er niet kan komen.
In plaats van samen lachen is het samen huilen geworden.
Hoe wrang ook, maar het is en blijft een thema dat ook past bij een carnavalsvereniging.

Dat bleek nog eens extra na het overlijden van een van de dames van de Raad van Elf, Corine Slaats-Valkenaars, op zaterdag 18 april 2020.
Veel te jong en te vroeg moet Prins 2010 Leon II samen met dochter Gwen afscheid nemen van vrouw en moeder.
Geen Corona, niet de gevreesde ziekte waar Corine de oneerlijke strijd tegen heeft gestreden, maar wel een afscheid.

Juist op die momenten laten de leden van de Buulder Buk onderling ook merken er buiten carnaval om ook voor elkaar te zijn. Want als je samen een feestje kunt bouwen en kunt lachen, ben je er ook als er verdriet is en samen gehuild wordt.
Maar dan kan dat niet gaan zoals het gebruikelijk zou gaan. Geen auladienst of andere bijeenkomst waar je door je persoonlijke aanwezigheid kan laten blijken dat je meeleeft.
Hier werd ook de oplossing gevonden in het vormen van een erehaag bij het vertrek van de rouwauto vanuit de “prinsenstraat” op vrijdag 24 april.
Leden en dames van de Raad van Elf, Prinsen en Prinsessen van de Prinsengarde stonden op gepaste afstand van elkaar langs de weg om een laatste groet te brengen. Allemaal met ballonnen in de kleuren blauw en geel.
Aan het einde van de erehaag stonden Jeugdprins Kes, Jeugdprinses Mara, Prins Bart en Prinses Ingrid.
Voor Corine ons Bokkenriek verliet kreeg ze van hen nog een kleurige ballon mee als teken van laatste groet en verbondenheid met elkaar.

Veel sterkte aan allen die afscheid moeten nemen van een dierbaar iemand. Zeker in deze tijden. Want als Buulder Buk merken we, vaak ook van dichtbij, dat er veel meer mensen zijn die nu in deze tijd afscheid hebben moeten nemen of nog moeten nemen.
Dat voor iedereen mooie herinneringen aan een lach bij het huilen troost mogen geven.


Terug naar overzicht
Afscheid Corine Slaats-Valkenaars